Dagurinn er varla byrjaður en samt er ég búinn að fá meira en nóg. Ég staulaðist óvenju snemma í bælið í gærkvöldi, og hlakkaði svo til að vakna hress og endurnærður um þetta leyti. En nei, að sjálfsögðu gátu guðirnir ekki unnt mér þess, heldur vaknaði ég klukkan hálf-fjögur í morgun og lá og bylti mér fram til sex – en þá gafst ég upp og hitaði mér kaffi.

Rétt um tveggja stiga hiti hérna, örlítil rigning og enn minni gola. Ekki mikið um að vera í Morgunblaðinu. Rakst hérna á fremur hjákátlega fyrirsögn frá því í fyrradag, en hún hljóðar svo: „Dó en lifði það af„. Takk fyrir – það er ekki alltaf sem fólk lifir slíkar raunir af. Hins vegar var þá átt við að einhver náungi í Lettlandi hafi fundist meðvitundarlaus af áfengisdrykkju, og alkóhólmagnið í blóði hans vel yfir þeim mörkum sem flestir aðrir hafa gefið upp öndina við.

Hvað sem því líður, þá er víst Þorláksmessa í dag, eða „þolllákur„ eins og sumir segja. Ef mér skjátlast ekki, þá eru flestar, ef ekki allar verslanir í miðbænum (Akureyri) opnar til miðnættis – svo það er enn tími til að kaupa síðustu jólagjafirnar. Ætli maður líti ekki út í dag og fari svo á Kaffi Karólínu og fái sér Kisukaffi (bara muna að fara varlega svo ekki fari eins og fyrir fyrrnefndum letta). Mæli með því!