Jæja! Þá er fyrsta vikan liðin að heiman, heima. Færði mig um set, eða strauk frá Akureyri til Reykjavíkur í von um atvinnu af einhverju tagi. Ástandið getur varla talist gott þegar enga vinnu er að fá fyrir norðan, hmm. Mottóið á þessu flakki mínu er að flytja peninga að sunnan til Akureyrar, þá fyrst og fremst vegna gríðarlegs skorts á slíkum furðum norðan heiða.
Hvað um það, mér býðst vinna við þrif hjá Fóðurblöndunni, en það er nú fremur „dull“ að mínu mati, og því bíð ég eftir svari varðandi vinnu í salnum í staðinn. Ætti nú að fá eitthvað út úr því í vikunni. Annars var mér líka boðin vinna á Hard Rock Café, þá annað hvort í sal eða eldhúsi (eitthvað spooky á ferli þarna, fólk óttast að ég breytist í villidýr ef ég fer að vinna á Hard Rock!).
Búnn að vera hérna heila viku og lítið gert nema þvælst um verslanir, borðað, sofið og lesið þess á milli. Það er ekki eins skemmtilegt og þú heldur, nota bene! Hitt er þó bót í máli að ég er farinn að hlaða utan á mig þessum kílóum sem upp á vantaði til að komast í þessa marg-rómuðu og hátt-lofuðu „kjörþyngd“ sem allir virðast kveina yfir.
Tölvunotkun í algjöru lágmarki, ég hefði aldrei trúað að ég yrði svona feginn að losna frá bölv… kassanum! Sæki póstinn, athuga hvort þjónninn heima á Akureyri sé ekki í góðu formi og þess háttar dútl.