Jú, jólin þokast sífellt nær, með tilheyrandi látum og tilfinningum þeim er jafnan fylgja slíkum viðburðum. Eftir því sem nær dregur að aðfangadegi, því meir líkist þessi litli bær, Akureyri, sjálfri höfuðborg óttans. Það má merkilegt teljast hve mikinn usla eins fáar hræður og lifa á Akureyri geta gert. Okkur til varnar verð ég þó að segja að er verst lætur, þá er þetta aðeins á við dæmigerðan þriðjudag í Reykjavík.

Hvað sem öllum hátíðum og glundroða líður, þá hef ég áhugamál um þessar mundir, ólíkt flestum öðrum sem ég þekki. Margir reyna að losa sig við fáein kíló fyrir jólin svo samviskubitið verði minna eftir allt átið, en þessu er einmitt öfugt farið með mig. Ég vinn hörðum höndum að því að bæta sem mestu á mig þessa dagana, og enn meira um jólin. Þetta er þó ekki alveg að tilefnislausu, en kappinn ætlar að rifja upp gamlar minningar, og leggja stund á júdó. Vegna þess hve áhuginn á tölvum er orðinn rýr að loknum vinnudegi, þá datt mér fátt skynsamlegra í hug en að finna mér eitthvað gjörólíkt að gera. Þá get ég alltaf fært mér þessa íþrótt í nyt í vinnunni, og glímt við verkefnin í bókstaflegri merkingu. Á hinn bóginn efast ég um að það verði vel séð ef ég tek tölvurnar á Ippon). :D

Þessi færsla hefur verið lesin 482 sinnum