Í einhverju kastinu nýlega hóf ég lestur á bókaflokknum um Ísfólkið í 1,e+32 sinn. Á mínum yngri árum þegar ég var hvað harðastur Ísfólksaðdáandi kunni ég orðið ættartréð utanbókar, og svei mér ef ég var ekki hættur að lesa bækurnar, heldur fletti bara og leit á blaðsíðunúmerin! Að sjálfsögðu las ég einnig Galdrameistarann af sömu ákefð, og síðar Ríki ljóssins. Til marks um það hve mikill aðdáandi ég var, þá las ég að mig minnir síðustu fimm ef ekki sex bækurnar um ríki ljóssins á norsku, en þær voru aldrei þýddar. Ég held að það sé í eina skiptið sem ég hef verið þakklátur fyrir allar þjáningarnar er ég leið í dönskutímum í gamla daga.
Úff… Af hverju er sumarfríið bara einu sinni á ári, sérstaklega þegar það viðrar svona vel?