28. mars 2006
Stíflan brostin
Skrifað af Sigurður Axel Hannesson undir Í dagsins önnPrenta | Senda færslu | 2 athugasemdir
Mér að óvörum birtist stúlka frá póstinum með pakka í hönd skömmu upp úr kvöldmat í kvöld. Pakkinn innihélt leikinn góða, einmitt þennan sem hefði ekki átt að koma fyrr en á morgun. Ég byrjaði fljótlega á að búa mér til bardagamann (fighter) að nafni Gäwén Geldar, og hef verið að dunda mér í leiknum síðan þá. Því lengur sem ég spila, því meira læri ég að meta hann (og þeim mun fleiri galla finn ég, illu heilli). Ég er ekki viss hvort pósturinn eigi skilið prik fyrir þetta eða ekki, svo ég hugsa að ég láti það liggja á milli hluta í bili. 
Nú, svo kom á daginn að „The Emo O. C.„ hefur verið fjarlægt af vefsíðunni sem ég minntist á nýverið, en mér tókst að grafa upp afrit af þessum snilldarlega gerða þætti, og má nálgast hann hér.
Þessi færsla hefur verið lesin 470 sinnum
29. mars 2006 kl. 11:58
Jæja það er gott að ófærð hamlar ekki póstinum lengur á norðurlandi.
Og hvernig er þetta svo að spilast? Hvaða kosti eru læra að meta og þó aðallega hvaða galla finnuru?
29. mars 2006 kl. 12:13
Ég hugsa að frekar hafi verið um ófærð í höfðinu á manninum sem ég talaði við að ræða, fremur en ófærð á vegum.
Ég hafði hugsað mér að spila þetta í fáeina daga áður en ég skrifaði heila færslu með tilheyrandi hóli og aðfinnslum um leikinn, en þú getur fengið svona „initial impressions„.
Bardagasenur eru svolítið sérstakar og ég átti frekar erfitt með að aðlagast þeim. Þetta er ekki bara „point-click-pause-point-click-pause„, heldur er virkilega hægt að verja sig, rúlla sér undan árásum og hvaðeina. Sniðugt að ýmsu leyti, en gerir leikinn meira svona „hack’n'slash„ finnst mér. Sumar þrautir er ekki hægt að leysa einn, heldur verður maður að hafa einn eða fleiri með sér. Frekar stór galli. Laggið þegar maður kemur inn á svæði þar sem mikið er af spilurum verður nánast óbærilegt á köflum, og hljóðlagg er ekki óalgengt heldur (t. d. ef ég brýt tunnu og heyri brothljóðið mínútu seinna). Annað sem mér finnst asnalegt er að til að fara á næsta level eða nota „skill„ stig, þarf að tala við sérstaka þjálfara. Annars er þetta tiltölulega fljótt að venjast allt saman, viðmótið og stýringar. Ég skemmti mér bara ágætlega við að leysa fyrstu þrautirnar í gær.