Mér áskotnaðist gömul ljóðabók frá fyrri hluta 20. aldar fyrir áratug eða svo. Hún inniheldur viðamikið safn hvers kyns ljóða eftir ýmsa hagmælta menn. Illu heilli hefur skruddan sú falið sig í dýpstu fylgsnum kassanna í geymslunni, og mér verður gjarnan hugsað til hennar þegar ég rifja upp eftirfarandi vísu. Sem fyrr er ég eins gleyminn á höfundana og ég er minnugur á fjölda fingra handa minna.

Það var bölvað þrælatak,
þvert á móti kærleikanum.
Þegar sverðið rógur rak
í rassgatið á sannleikanum.
Þessi færsla hefur verið lesin 543 sinnum