Í morgun fór ég fyrir héraðsdóm til að bera vitni vegna hrottalegrar líkamsárásar þann 25. maí 2006. Ég var bæði spenntur og óundirbúinn, og almennt ekki vel fyrir kallaður. Málflutningur minn stóðst þó fyllilega samanburð við lögregluskýrslu tekna sama dag og atburðurinn átti sér stað. Því verður þó ekki neitað að smáatriðunum sem ég mundi hafi fækkað svolítið. Það var sérstök upplifun að vera þarna og fá að sjá árásaraðilana aftur. Fjarri því að vera notalegt. Er samt nokkuð ánægður og vona að þessi dagur marki lok málsins.