31. maí 2007
Sigur!
Skrifað af Sigurður Axel Hannesson undir Í dagsins önnPrenta | Senda færslu | 5 athugasemdir
Loksins er ég laus við kóngulóafælnina sem hefur hrjáð mig síðustu árin. Hvers vegna held ég það? Jú, ég fékk óvænta heimsókn í rúmið í nótt. Svört, búkurinn á stærð við nögl litlafingurs. Venjulega hefði ég rokið upp með látum og fært mig yfir í hinn enda íbúðarinnar uns hættan hefði liðið hjá, eða kisi gætt sér á gestinum. Þess í stað tók ég dýrið í lófann og lét það út um gluggann. Skammaðist mín svo ögn yfir að hafa hvorki boðið gestinum vott né þurrt áður en við kvöddumst. Flugufælnin er þó enn á sínum stað. Þó ég viti að hunangsflugurnar séu mestu meinleysingjar, og geitungar ekki sérstaklega árásagjarnir, tek ég ósjálfrátt til fótanna þegar þeir nálgast mig of mikið.
Þessi færsla hefur verið lesin 389 sinnum
31. maí 2007 kl. 13:27
Til hamingju með sigurinn.
Þekki fobíuna vel.
31. maí 2007 kl. 14:12
Hvað um hrossaflugurnar ? Ertu ekkert hræddur við þær ? Ég hata þær.
31. maí 2007 kl. 14:53
Þakka þér fyrir, Óli. Ég veit varla hvort mér þykir verra, fælnin við skordýrin, eða fælnin sjálf. Fyrir vikið fer ég sjaldan út að ganga á gróðursælum stöðum, nema í úrhellisrigningu.
Tja, hrossaflugurnar eru vissulega skuggalegar ásýndum. Ég hika þó ekki við að veifa þeim frá mér, ólíkt broddflugunum.
31. maí 2007 kl. 19:38
Oj bara hefði aldrei getað bara tekið kóngulóna og hent henni útum gluggann! Hata þessi fyrirbæri.
Býflugur eru svo sannarlega rosalega ógeðslegar, veit ekki afhverju, ég geri alltaf það sama og þú, flý eins og hrædd… spæta eða eitthvað undan þeim! Hehehe
1. júní 2007 kl. 0:14
Ég er alls ekki viss um að þetta sé rétt, en leyfi mér þó að giska á að spætur éti hunangsflugur.
En kóngulóaróttinn (og hitt) er að sjálfsögðu hinn mesti óþarfi hér heima á Fróni. Þessi dýr eru meinlaus og gera lítið annað en gagn. Hef oft heyrt að fælnin (eða óttinn) tengist hve kvikar þær eru. Því er það ekki óttinn við bit eða annað slíkt, heldur vekja þær aðeins óhug með því að skjótast svo hratt fram og aftur.
Í kvöld rakst ég á aðra samskonar kónguló sem kisi var að reyna að klófesta. Veit ekki hvaðan þær komu, en þær hafa þó villst töluvert af leið. Þriðja hæð í blokkaríbúð eru örugglega ekki þeirra náttúrulegu heimkynni. Hún fór sömu leið og næturgesturinn í gær.
Bara að muna að þessi dýr eru örugglega mun hræddari við þig en þú við þau (alltaf að minna sjálfan mig á þetta).