Eitt einasta syndar augnablik,
sá agnar-punkturinn smár,
oft lengist í æfilangt eymdar stryk,
sem iðrun oss vekur og tár.Eitt augnablik helgað af himinsins náð
oss hefja til farsældar má,
svo gjörvöll vor framtíð er geislum stráð
og gæfan ei víkur oss frá.Eins augnabliks sigur, sé ákvörðun rétt,
oss eilífðar hnossi fær gætt;
Eins augnabliks tjón, það er annað en létt,
vart eilífðin getur það bætt.
Steingrímur Thorsteinsson
Jóhannes gaukaði þessum eitt sinn að mér.
Eitt sinn sátu þrír verkfræðinemar að borðum og rökræddu hver hefði getað hannað mannslíkamann. Fyrsti þeirra, vélfræðingur, tók til máls.
„Augljóslega hefur mannslíkaminn verið hannaður af vélfræðingi. Í honum eru nefnilega allar þessar vogstangir, ásar og hlutir.„
„Endemis vitleysa er þetta,„ kvað rafmagnsfræðingurinn. „Það fer ekki á milli mála að hann var hannaður af rafmagnsverkfræðingi. Sannast best á flóknum æða- og taugakerfunum.„
Sá þriðji sagði þá, „Nei, mannslíkaminn hefur áreiðanlega verið hannaður af byggingafræðingi. Aðeins slíkum hefði dottið í hug að leggja skólplagnir í gegnum leiksvæði.„
Þá er ég kominn heim að loknu furðulegu og óvæntu ferðalagi síðustu daga. Kom við í Borgarnesi í gær til að sækja Edda. Þaðan til Dalvíkur. Þáði mat og þakkir fyrir fólksflutninginn og fleiri greiða hjá Oliver. Kom svo til Akureyrar um hálf tólf í kvöld. Má til með að segja að þetta var bráðskemmtilegt, einkum vegna þess hve óvænt og óskipulegt þetta var (hafði t. d. ekkert með mér að fartölvunni undanskilinni).
Tók skyndiákvörðun á mánudaginn. Brunaði til Dalvíkur í kvöldmat, og þaðan beina leið til Reykjavíkur. Ferðin sóttist vel, og til marks um það var ég rúmum klukkutíma á undan áætlun. Í gær fór ég svo til Inga í Grafarvoginn, sótti þangað gull og gersemar sem ég skilaði svo af mér til Hjálmars gullsmiðs á Laugaveginum. Keyrði aðeins um bæinn á meðan ég beið eftir að ég gæti sótt skartgripina hans Olivers aftur. Því næst skaust ég í búslóðageymsluna og endurstillti netbeininn sem snöggvast. Þaðan heim í Breiðholtið í kvöldmat, og beina leið í Skeifuna aftur. Hafði mælt mér mót við Fanney á kaffihúsinu Mílanó.
Fer aftur til Dalvíkur í dag til að skila af mér djásnunum, ásamt elsta syni Olivers. Hugmyndin að suðurferðinni kviknaði einmitt þegar ég vissi að Edda vantaði far frá Borgarnesi til Dalvíkur.
Svona get ég verið ruglaður. 
Alvarleg líkamsárás á uppstigningardag. Fyrir ári síðan átti einmitt ámóta atburður sér stað, nema þá bar uppstigningardag upp á þann 25. maí, en ekki 17. Ætli það sé eitthvað við þennan dag, svona svipað og fullt tungl og varúlfar?