Vefdagbók Sigurðar

Hvar á ég að byrja? Líklega sunnudaginn 16. september.

Þessi vika hefur einkennst af vinnu og vöku. Sunnudaginn, eða réttara sagt, aðfaranótt mánudags kl. 3, ók ég af stað frá Akureyri til vinnu í Reykjavík – ósofinn með öllu. Ég man lítið eftir ferðalaginu, eflaust dottað af og til á leiðinni. Mætti á slaginu 7:30 í Skógarhlíðina. Þaðan fór ég ekki fyrr en rúmlega 9 á mánudagskvöldið. Þriðjudagurinn gleymdist með öllu, en mér skilst að þá hafi ég aftur setið við skjáinn til 9 um kvöldið. Miðvikudagur… Tja, hætti 8 um kvöldið eftir alveg ágætan dag – lærði margt og skemmtilegt, enda aleinn og bjargarlaus að mestu. Einhvern tímann upp úr hádegi missti ég samband við tölvurnar hér á Akureyri. Eftir samtal við einhvern hjá Vodafone, skildist mér að netbeinirinn hegðaði sér heldur ósæmilega. Hann er bara bilaður, greyið.

Um hádegi í dag voru mér þegar farin að berast símtöl og skeyti, fólk miður ánægt með þjónustuna. Tja, eða þjónustuleysið, ef rétt skal vera rétt. Því fór svo að ég fór fram á frí á morgun af undirgefni, tilbúinn að keyra suður í nótt ef til þess kæmi. Þökk sé frábærum vinnufélögum, var mér nánast hent af stað til Akureyrar upp úr hádegi, með nýjan netbeini í fanginu. Aksturinn gekk greitt þrátt fyrir nokkrar hraðahindranir á leiðinni, svo sem lögreglubíla og almenna umferð, svo ekki sé nú minnst á Blönduós. Var a. m. k. kominn heim á mettíma. Reif, sleit, reitti og tætti, þar til gamli netbeinirinn var laus, og arftakinn kominn í samband. Nú er allt fallið í ljúfa löð, og enginn kann mér þakkir fyrir. Það er svo sjálfsagt að kvarta yfir því sem miður fer, en að þakka fyrir það sem gengur vel… Er allt önnur saga.

Ég ætla því að reyna að nota helgina í afslöppun – kannski mat á Dalvík á morgun. Þangað hef ég ekki komið lengi, ekki síðan á Fiskidaginn mikla.

Eigið góða helgi!