Hjá ónefndu fyrirtæki hér í bæ hafði til skamms tíma tíðkast að halda sérstök kvennakvöld, og stundum vildu þau fara úr böndunum, sérstaklega ef þau voru haldin um helgar.

Tvær nágrannakonur í vesturbænum unnu hjá þessu fyrirtæki og eina aðfararnótt sunnudags voru þessar ágætu konur á leið heim úr miðbænum eftir kvennakvöld. Þegar þær áttu leið framhjá kirkjugarðinum við Suðurgötu var þeim orðið mál af öllum bjórnum og ákváðu því að skella sér inn fyrir kirkjugarðsvegginn og létta á sér. Þegar bunan slitnaði var hugað að einhverju til að þurrka botninn, en fátt var um fína drætti. Önnur var í ódýrum bómullar nærbuxum úr Bónus og fór því úr þeim, þurrkaði botninn og henti þeim síðan inn í runna. Hin var í sérpöntuðum silkinærbuxum frá Victoria’s Secret og tímdi alls ekki að apa eftir vinkonunni. Hún teygði sig því í allar áttir þar til hún fann eitthvað sem henni fannst líkjast pappír og þurrkaði botninn. Að þessu loknu stauluðust þær heim.

Daginn eftir hittust eiginmennirnir og fóru að býsnast yfir þessum óhóflegu kvennakvöldum. Annar sagði að í gær hefði keyrt um þverbak því konan hefði komið nærbuxnalaus heim og oltið útaf steinsofandi. Hinn sagði sínar farir öllu verri því konan hefði nú reyndar komið heim í nærbuxum, en á milli rasskinnanna hefði verið borði sem á stóð:

„Þín verður ávallt saknað – Strákarnir á slökkvistöðinni„.

Þessi færsla hefur verið lesin 256 sinnum