Vefdagbók Sigurðar

Ég má til með að deila svo yndislegri lífsreynslu með umheiminum. Jafnvel þó af illu sé sprottin, og reynslan sem slík sé alls ekki öfundsverð. Að læknisviðtali loknu og úthlutun lyfja, frumraun mín með kvíðastillandi og róandi lyf. Eins vel hefur mér ekki liðið síðan í mars á þessu ári, eða þar um bil. Ég er þó enn að reyna að átta mig almennilega á verkun lyfsins. Jú, kvíðinn og áhyggjurnar hverfa, eirðarleysið og óþolinmæðin, tilfinningasveiflur og líkamleg einkenni (hverskyns þrautir og þjáningar) líða skjótt hjá. Svo jaðrar við kæruleysi. Sljóleiki og jafnvel þreyta hóta að taka öll völd, og jafnvel jafnvægið var ekki í fullkomnu lagi í morgun. Fékk jafnvel örlitla matarlyst í morgun þegar vinnufélagi bauð mér brauð með smjöri og osti í morgun. Næstum þess virði að láta loka sig inni í gúmmíklefa til æviloka með sömu áhrifum.

Með þetta að vopni hugsa ég að draugar fortíðar (tja, og nútíðar) verði skjótt kveðnir niður.

Þeir sem til mín þekkja, vita að þessa færslu ber ekki að taka of hátíðlega – en gott er það samt!

Ágætis törn. Akureyri á föstudag, Dalvík og Reykjavík á sunnudag, Akureyri á mánudag, Dalvík á þriðjudag, og Reykjavík í nótt. Sama áætlun fyrir næstu helgi, nema henni verður að mestu varið á Dalvík. Hef svikist svolítið undan heimsóknum þangað síðustu mánuði. Hugsa sér að það sé þegar kominn miðvikudagur… Finnst að setja ætti einhver takmörk á hve hratt tíminn megi ferðast.

Mín sjúkdómsgreining reyndist rétt, ekki síður en lausnin á vandanum. Bættist þó ögn við, en það var ekkert sem kom á óvart. Nú er bara að bíða og sjá hve fljótt maður kemst í fyrra horf.

Kom suður í gærkvöld, fer norður í kvöld. Læknir í fyrramálið, suður aftur eftir það.

• Einkenni: Kvíðaköst og svefnleysi.
• Ástæða: Þekkt.
• Lausn: Samtöl og lyfjagjöf.

Undarlegheitin hófust í gærdag. Ofsalega þungur og hraður hjartsláttur, með verulegum verkjum fyrir brjóstinu. Varði í fáeinar klukkustundir. Hófst aftur í dag um hádegi, og hefur staðið nær látlaust síðan. Ef þetta tengist tilfinningagrautnum á nokkurn hátt skal ég hundur heita! Það er raunar ekki svo slæmt nafn.

Enn ein afleit og undarleg helgi framundan. Er að hugsa um að fara tryggingaleiðina með bílinn eftir allt saman – fá allt í toppstand og skipta svo upp í nýrri við tækifæri. Ekki útilokað að ég bæti einni rós í hnappagatið á morgun, eða á handlegginn. Ég er ekki með hnappagat á bolnum.

Góða helgi!

Ég hugsa að ég sé búinn að setja met í að upplifa fjölda gjörólíkra tilfinninga á sem skemmstum tíma. Geri aðrir betur!

- Þessi færsla er í boði Tilfinningagrautar ehf, styrkt af ónafngreindum aðila.