Í gærkvöld ákvað ég að gera aðra tilraun með rúðuþurrkurnar, og prófa fleiri af þessum ótal stykkjum sem fylgdu til að festa þær. Eftir gætilegan samanburð við búnaðinn á gömlu þurrkunum, fann ég eitt álitlegt. Smellti því á þurrkuna, og viti menn! Það smellpassaði. Eftir það var leikur einn að skipta um hinar.

Nú kann ég að skipta um rúðuþurrkur og geislaspilara. Ætti kannski að leggja tölvurnar á hilluna og gerast bifvélavirki.

Þessi færsla hefur verið lesin 345 sinnum