Vefdagbók Sigurðar

Erum við ekki glæsileg?

Bestu óskir um gleðileg jól og heillaríkt komandi ár. Kærar þakkir fyrir samfylgdina á líðandi ári.

Föstudagurinn leið sársaukalaust fyrir sig í vinnunni, síðasta símtalinu svaraði ég fyrir síðdegiskaffi. Færði vinnufélögunum kort og kveðjur, og kvaddi alla með kurt og pí. Í dag tókum við saman pakka og pinkla, og undirbjuggum ferðalagið til Akureyrar. Bíllinn var sæmilega troðinn þegar við renndum úr hlaði frá Fífuseli. Andartaks stopp í Kópavoginum, einskonar tilraun til að gera óvænt góðverk fyrir jólin. Móttökurnar voru ósköp hlýlegar, enda ekki við öðru að búast af öðrum eins öðlingum. Svo hófst ferðalagið norður. Höfðum stutta viðkomu í Borgarnesi til að sækja nokkra pakka handa Dalvíkingum, og örlítið lengra stopp í Langadal til að bókstaflega troðfylla bílinn af kössum og pokum. Jafnvel aftursætin voru svo troðin af dóti, að Halldór sat nánast undir hrúgunni.

Nú ætla ég að spjalla ögn við hann Ares litla. Hann hefur haldið rúminu volgu nær sleitulaust frá því ég yfirgaf hann síðast fyrir borgina.

Nú get ég sagt með góðri samvisku að mínum jólagjafainnkaupum sé lokið. Kolla er jafnvel búin að pakka öllu inn og skrifa á kortin. Eftir er aðeins að dreifa dótinu: kort í Borgartúnið, eitthvað fer til Akureyrar, annað til Dalvíkur, og að lokum ætla ég að koma einhverjum þægilega á óvart sem síst væntir þess.
Þegar búinn að fá í hendurnar tvær jólagjafir; annarsvegar afar veglega körfu með ostum, kaffi, konfekti, koníaki og fleiru góðgæti frá ráðuneytinu, hinsvegar lítinn, þungan og dularfullan pakka frá Sensa. Hann skröltir eitthvað svo einkennilega. Microsoft á Íslandi sendi deildinni körfu með konfekti – örugglega vírussmituðu!

Við skötuhjúin brugðum okkur á sýningu Bjólfskviðu í lúxussalnum í Álfabakkanum. Salurinn olli okkur vonbrigðum. Lítill og samanþjappaður, óþrifalegur, óþægileg sæti, og þar fram eftir götunum. Hugsa að flest lýsingarorð sem hefjast á bókstafnum „ó„ eigi vel við hann. En við vorum ekki þarna til að skoða salinn, heldur til að horfa á Bjólfskviðu. Myndin var afar skemmtileg og vel gerð að öllu leyti. Mæli eindregið með henni!

Svo styttist óðum í hátíðarhöldin. Förum líklega ekki til Akureyrar fyrr en á morgun. Svo er það vinna á aðfangadag og milli jóla og nýárs, og suður aftur á gamlársdag. Svo kemst ég ekki norður aftur fyrr en 25. janúar á næsta ári. Skemmtanir og bakvaktir koma í veg fyrir allt flakk. Ég óttast að ég muni hljóta óbætanlegt sálartjón af svo langri fjarvist frá heimabyggðinni.

Blessaðar kræsingarnar sem jafnan fylgja jólunum. Það gleður minn magra maga. Heyrðist hann jafnvel rymja ögn til samþykkis rétt í þessu. Mér finnst gott að kýla vömbina þegar færi gefast, og skammast mín ekki hið minnsta fyrir! Ekki skemma nýliðnar heilsufarsmælingar fyrir heldur, en samkvæmt þeim er ég sprækur sem lækur, og hef nóg svigrúm til að athafna mig við matarborðið áfram. Öfundsverður eiginleiki.

Mér skjátlaðist þegar ég taldi mig hafa keypt síðustu jólagjöfina. Enn eru tvær eftir, og fáein óskrifuð jólakort bíða mín og pennans enn. Sæki Kollu og óskrifuðu kortin á flugvöllinn á morgun. Ef lánið leikur við mig, þarf ég ekkert að gera nema segja henni hvað á að standa í þeim. Kortunum það er að segja, ekki viðtakendum þeirra. Það þætti mér leitt.

CCNA námskeiðinu hjá Nýherja lauk í gærkvöld. Þá er aðeins undirbúningur fyrir prófin eftir. Hugsa að ég fari CCENT leiðina, og taki því tvö próf í stað eins, þegar þar að kemur. Æi já.