Bráðum koma…
Skrifað af Sigurður Axel Hannesson undir Í dagsins önnPrenta | Senda færslu | 5 athugasemdir
Blessaðar kræsingarnar sem jafnan fylgja jólunum. Það gleður minn magra maga. Heyrðist hann jafnvel rymja ögn til samþykkis rétt í þessu. Mér finnst gott að kýla vömbina þegar færi gefast, og skammast mín ekki hið minnsta fyrir! Ekki skemma nýliðnar heilsufarsmælingar fyrir heldur, en samkvæmt þeim er ég sprækur sem lækur, og hef nóg svigrúm til að athafna mig við matarborðið áfram. Öfundsverður eiginleiki.
Mér skjátlaðist þegar ég taldi mig hafa keypt síðustu jólagjöfina. Enn eru tvær eftir, og fáein óskrifuð jólakort bíða mín og pennans enn. Sæki Kollu og óskrifuðu kortin á flugvöllinn á morgun. Ef lánið leikur við mig, þarf ég ekkert að gera nema segja henni hvað á að standa í þeim. Kortunum það er að segja, ekki viðtakendum þeirra. Það þætti mér leitt.
CCNA námskeiðinu hjá Nýherja lauk í gærkvöld. Þá er aðeins undirbúningur fyrir prófin eftir. Hugsa að ég fari CCENT leiðina, og taki því tvö próf í stað eins, þegar þar að kemur. Æi já.
18. desember 2007 kl. 20:43
Auðvitað ætla ég að skrifa á kortin fyrir þig
ég er alltaf svo góð við þig
18. desember 2007 kl. 20:49
Fallegt af þér. Þá þarf ég aðeins að hafa áhyggjur af textanum, en ekki hvort rithöndin skiljist.
18. desember 2007 kl. 20:56
þú og þín læknaskrift stundum !
19. desember 2007 kl. 11:15
Þú vanmetur mátt læknaskriftar gróflega. Afar hentug við ýmis tækifæri, t. d. þegar maður vill láta fólk velkjast um í vafa um eitthvað.
Þess á milli reyni ég auðvitað að vanda mig.
20. desember 2007 kl. 3:55
Þú þarft heldur ekkert að skammast þín fyrir að kýla vömbina. Þú hefur enga. Það er annað en fituhlunkurinn ég.