Við brugðum okkur á Caruso (sem fá falleinkunn fyrir vefinn) í hádeginu á föstudaginn, nafni, Skúli og ég. Þegar við settumst inn í bíl, var greiðslukort það fyrsta sem Skúli fann á gólfinu aftur í. Líklega hefur einhver glatað því á meðan bíllinn gegndi enn leiguhlutverkinu. Kortið var útrunnið, svo við þurftum að borga matinn sjálfir. 
Pöntuðum allir fisk dagsins; pönnusteiktur karfi með smokkfisk og kræklingi í rjómasósu, bakaðri kartöflu, og einhverju grasi. Einstaklega ljúffengt! Kærkomin tilbreyting. Svo var unnið langt fram á kvöld, og jarðvegurinn undirbúinn fyrir helgina.
Á laugardaginn var öllum tölvunum skipt út fyrir nýjar í Borgartúninu. Ég komst heim í tæka tíð til að snurfusa mig fyrir árshátíð Samkaupa um kvöldið. Ég hef grun um að kokkarnir á Broadway kunni ekki að elda aðrar súpur en sveppasúpu. Þeir mega þó eiga það hve góð hún er. Aðalrétturinn samanstóð af lambakjöti (hvað annað…), kartöflum og grasi, og á eftir var sýnishorn af eftirréttinum – doppa af ís, önnur af sultu, flís af brúnni köku, önnur flís af skyrtertu sýndist mér. Annars var þetta alveg bráðskemmtilegt, sem sannast best á sunnudeginum. Hann fór í draugaleik. Læðast varlega um á slopp og inniskóm til að vekja ekki skógarhöggsmennina.
