Þó skrifstofukynni tölvudeildar Þjóðskrár – áður Tölvumiðstöðvar dómsmálaráðuneytis – hér í Skógarhlíð 14 séu ef til vill ekki þau bestu, er umhverfið furðu hlýlegt. Þrátt fyrir staðsetningu við eina af helstu umferðaræðunum. Niður umferðarinnar um Bústaðaveginn berst inn um gluggana, svo ekki sé nú minnst á eilíft sírenuvæl lögreglu-, slökkviliðs- og sjúkraflutningabíla sem hér eiga aðsetur. Sífelldur ys og þys.

Ætla mætti að almennt ríki ákveðin fáskiptni á slíkum stað, og ólíkir hópar blandi lítt geði. Vissulega halda sumir sig meira til hlés en aðrir. Starfsfólk Landhelgisgæslunnar, Landsbjargar og Loftskeytastöðvarinnar er þó öðru félagslyndara hér, og fljótt að efna til skemmtilegra samræðna. Lögreglu-, slökkviliðs- og sjúkraflutningamenn eru þó svolítið sér á báti. Svo ekki sé nú minnst á sérsveitina – einna líkastir tilgerðarlegum hönum í tilhugalífi. Eflaust eru þeir þó ágætir inn við beinið.

Mér þykja starfsmenn Landhelgisgæslunnar óneitanlega skemmtilegastir, einkum þeir sem komnir eru af léttasta skeiðinu. Þessir menn luma á aragrúa rosalegra frásagna. Frásagnargleði þeirra hrífur mann um himnana og út á höfin. Þeir hafa víða komist í hann krappan, en sigla þó enn um ganga Skógarhlíðar 14, með bros á vör.