Vefdagbók Sigurðar

Gripurinn hefur reynst vel þessa stuttu stund sem það hefur verið í notkun. Við erum oftast sammála um leiðir, þó ég þekki orðið ýmsar styttri eða fljótlegri leiðir sem ekki eru inn á kortinu. En það er lítið í samanburði við allt hitt sem það hefur upp á að bjóða. Verst þótti mér sú uppgötvun að það geymir enga sögu um hvert það hefur ferðast. Önnur helsta ástæða kaupanna var einmitt sú að ég vildi geta geymt og séð nákvæmlega hvaða leiðir ég hefði ekið, einkum þar sem ætlunin er að fara að ferðast ögn meira um landið þegar færi gefast. Því ætla ég að finna gripnum nýjan eiganda, og finna sjálfum mér 276C í staðinn.

Garmurinn kom að ágætum notum í gær, eftir Kringluferð okkar Kollu. Í gríni stakk ég upp á að við færum að Gullfossi, en þangað hef ég aldrei komið. Ókum Hellisheiðina austur eftir, en Þrengslin til baka. Að Gullfossi var tækið stillt á að vísa fljótlegustu leiðina, en þá keyrðum við drjúgan spotta eftir malarvegum. Til Reykjavíkur stillti ég tækið á stystu leið, og þá voru skyndilega engir malarvegir. Einmitt þess vegna hefði ég gjarnan viljað sjá á kortinu hvaða leiðir við höfum farið.

Annars var ég feikna duglegur í gærmorgun. Skrúbbaði jólasveininn hátt og lágt, tjöruhreinsaði og sápuþvoði. Svo festi ég vindhlífar yfir fremri hliðarrúðurnar. Nú sé ég aðeins eftir því að hafa ekki bónað fákinn í leiðinni, fyrst hann var orðinn svo hreinn og fínn. Róm var heldur ekki byggð á einum degi.

Þrátt fyrir að ég sé farinn að komast flestra minna leiða hnökralaust hér í borginni, eru margir vegir enn órannsakaðir. Kortin á ja.is hafa tvímælalaust reynst mér vel, en stundum eru þau full ruglingsleg eða ónákvæm. Því lét ég undan þrýstingi vinnufélaganna sem gera óspart grín að „týnda Agureyringnum“, þó vissulega hafi dregið úr slíkum skotum eftir því sem ég keyri meira um.

Dreif mig í Elko í Smáranum í morgun í leit að GPS staðsetningartæki. Eftir ágæta umsögn og dóma var ég nokkuð öruggur um hvað ég vildi. Garmin Nüvi 200W varð fyrir valinu, og að sjálfsögðu Íslandskortið líka. Ég var ekki seinn að koma apparatinu í gang og hlaða kortinu inn. Það flóknasta við ferlið fannst mér ruglingsleg aflæsing Íslandskortsins. Þeir gætu bætt sig ögn þar, blessaðir. Nú er tækið komið í bílinn, þægilega staðsett ofan á mæliborðinu. Fyrsta tilraunin var að stimpla inn vinnustaðinn. Leiðin reyndist sú sama og ég keyri alla daga, að því undanskildu að beygt var inn í Skógarhlíð af gatnamótum Bústaða- og Flugvallavegar. Ég kýs þó jafnan að beygja aðeins fyrr, inn á planið hjá Shell, svo til vinstri, inn á bakvið bygginguna.

Aðeins eitt sem mér finnst svolítið óþægilegt við gripinn, en það er „abcd“ uppröðunin á lyklaborðinu í valmyndum, í stað QWERTY. Ætti þó að venjast nokkuð fljótt. Það verður gaman að vita hvernig tækið virkar þegar á reynir.

Úti í ferska loftinu heyrði ég símtal manns, þó ekki nema hans svör. Þau voru ekki sérlega fjölbreytt, þó samtalið hafi varað um fimm mínútur. Það var svona: Lesa meira af „Fimm orða símtal“

Á dögunum gekkst ég undir greiðslumat hjá Glitni, svona nánast að gamni mínu. Bæði langaði mig til að safna ákveðnum skuldum undir einn og sama hatt, eins langaði mig til að vita hvaða upphæðir væru notaðar við útreikninga hjá einstaklingi. Illu heilli fékk ég ekki að halda eftir afriti af niðurstöðunum, svo þær tölur eru að mestu gleymdar. Skemmtilegast, kannski örlítið óhugnanlegt um leið, fannst mér að geta safnað saman og sent allar nauðsynlegar upplýsingar til þjónustufulltrúans rafrænt.

• Staðfest afrit af skattframtölum fyrri ára má nálgast á vefnum skattur.is.
• Launaseðlarnir mínir eru sendir í heimabankann minn hjá Glitni.
• Yfirlit bílasamninga má fá sent rafrænt frá a. m. k. Lýsingu og SP-Fjármögnun.

Ég sótti skemmtilegt forrit að nafni PDFCreator á dögunum. Það kostar ekki krónu, og er frjáls hugbúnaður (GPL). Þegar uppsetningunni er lokið (smella nokkrum sinnum á Next og OK) verður til einskonar prentari á tölvunni, sem má velja þegar prenta á út einhver skjöl. Þessi „prentari“ skilar gögnunum út í PDF sniði, í stað þess að prenta út á raunverulegan pappír. Skjölin má svo senda með tölvupósti eða hvað svo sem hentar hverju sinni. Án þessa hefði ég eytt ófáum krónum í snatt um bæinn, til þess eins að fá útprentuð eintök af þeim upplýsingum sem mig skorti.

Á þriðjudaginn fylgdist ég með innistæðunni á gjaldeyrisreikningnum í heimabankanum hækka og lækka í sífellu. Gjaldmiðillinn eru evrur. Mesti munurinn var ríflega hundrað krónur, á aðeins 65,33 evrum. Bílasamningurinn á jólasveininum hefur hækkað um rúmlega 240.000 kr. frá því um áramót. Hvenær ætli við förum að aka peningunum á undan okkur í hjólbörum til þess eins að versla helgarmatinn? Og þó… Líklega sleppur það til vegna notkunar greiðslukorta í stað seðla.

Ferðalagið norður á föstudaginn gekk fyrir sig eins og í sögu. Því verður þó ekki neitað að botninn var fremur þungur morguninn eftir þegar förinni var heitið í kirkjuna. Sr. Sólveig flutti ágæta ræðu, sem byggði að umtalsverðu leyti á samanburði Krists og Ofurmannsins. Þeir eiga ýmislegt sameiginlegt, blessaðir. Skömmu eftir kirkju var förinni heitið í Hafnarstrætið í heitt kaffi hjá föðurforeldrunum. Við tók veisla heima hjá Kollu. Merkisdagur í fjölskyldunni, einkum hjá systrunum. Ein fermd, önnur átti afmæli, og við Kolla nutum góðs af kræsingunum. Lesa meira af „Ferming Hörpu“