Úti í ferska loftinu heyrði ég símtal manns, þó ekki nema hans svör. Þau voru ekki sérlega fjölbreytt, þó samtalið hafi varað um fimm mínútur. Það var svona:

Já.
Já.
Já.
Já.
Já, já.
Já, já.
Ókey.
Já.
Heyrðu!
Já, já.
Já.
Nei, nei.
Ókey.
Heyrðu!
Já.
Ókey.
Já, já.
Ókey.
Blessaður!

Gaman væri að geta í eyðurnar og búa til einhverjar fjörlegri samræður.

Þessi færsla hefur verið lesin 259 sinnum