Fyrir mér hefur umtalsverð togstreita einkennt síðustu vikur. Ég er eins ánægður með starfið og ég er dapur yfir staðsetningunni. Heimaslóðir og vinnan takast á í nokkuð jöfnu reipitogi. Það er þó ekki í fyrsta sinn. Fyrir fjórum árum varði ég nærri því heilu ári í borginni vegna vinnu.

Ég held að sumum henti bara alls ekki að gera slíkar breytingar á heimahögum. Að minnsta kosti ekki mér. Borgin hefur vissulega eitthvað aðdráttarafl, þó ekki sé annað en fáeinir vinir og ættingjar, og örlítið meiri fjölbreytni í flestu. En ekkert jafnast á við Akureyri; útsýnið yfir fjörðinn, morgunsólin yfir Vaðlaheiðinni, á kvöldin yfir Hlíðarfjalli. Húsin við sjávarsíðuna í Hafnarstrætinu og innar sem endurspeglast í spegilsléttum Pollinum á kyrrum sumarkvöldum.

Það væri yndislegt að geta flutt vinnuna heim, heim til Akureyrar.