12. september, stundvíslega kl. 4, glumdi vekjaraklukkan; okkur Kollu til lítillar ánægju. Við fórum fremur seint í háttinn kvöldið áður. Eftir svolítið uml, sem snögglega breyttist í hljóðlátt bölv og ragn, slökkti ég á kvikindinu og kom mér á fætur. Kláruðum að ganga frá og yfirfara innihaldið í töskunum okkar, sem voru ósköp litlar og nettar. Lítill farangur fyrir stutta dvöl! Lesa meira af „París – á útleið„
Þessi færsla hefur verið lesin 272 sinnum