Það væsir ekki um okkur í Fífuselinu. Höfum ofan í okkur og á, og njótum hverrar stundar. Dagbókardraugurinn ákvað að sýna sig ögn í sólinni á þessum ágæta degi, þó ekki væri til annars en að deila örstuttri frásögn af börnum með lesendum.

Ég stóð á svölunum og horfði yfir Vatnsendahæðina, þegar ungur strákur stökk út með fótboltann sinn. Hann hóf þegar að sparka í hann, að vegg bílageymslunnar, af miklum móð. Af svölunum neðan og til hægri við mig barst ilmur og snarkið af grilli nágrannans. Fljótlega bættist við snarkið ung stelpurödd.

„Pabbi, má ég fara út í fótbolta?„
„Jú, það er í lagi. Komdu bara inn þegar ég kalla á þig.„

Andartaki seinna skýst telpan út um útidyrnar. Hún nálgaðist boltastrákinn varfærnislega, og beið með ávarp þar til honum fipaðist við spörkin.

„Hæ! Hvað heitirðu?„
Stráksi leit við í forundran og beið andartak, áður en hann svaraði: „Ágúst„.
„Ágúst,„ sagði þá stelpan. „Ég á afmæli í ágúst.„

Nú sparka þau í boltann til skiptis, hlæja, skríkja og skemmta sér.