Í gærkvöld byrjaði ég að sjóða í fallega pottinum mínum. 22 lítra stálpottur, nóg pláss fyrir jólahangikjötið.

Í fyrstu sauð ég bara hreint vatn til að reikna út uppgufunina. Hún reyndist vera um 1,5 lítrar við fulla suðu í klukkustund. Næst sauð ég 12 lítra af vatni, hrærði 1,5 kíló af maltsýrópi út í, og 2 kíló af hreinu „villiblóma„ hunangi. Þegar suðan var komin upp að nýju, byrjaði ég að telja niður, og henti 28,3 grömmum af Cascade humlum út í virtina. Eftir 40 mínútur fór annað eins af Fuggles humlum í pottinn. Tuttugu mínútum síðar slökkti ég á hellunni, og færði pottinn yfir í vaskinn. Þar hafði ég undirbúið klakabað til að kæla virtina eins hratt niður og ég gæti.

Kælingin tók þó töluverðan tíma, og þau voru ófá skiptin sem ég skipti um vatn í vaskinum, því potturinn hitaði það svo fljótt. Þegar hitinn á virtinni var kominn niður í tæpar 30°C, hellti ég henni varlega í sótthreinsaðan 30 lítra plastkút, en tók þó 100 ml. frá til mælinga. Eðlisþyngdin var 1.095, en ég hafði reiknað með 1.090 fyrir þessa tólf lítra uppskrift. Mjög nærri lagi, og lofar góðu!

Að lokum bætti ég tveimur bréfum af þurru víngeri (Epernay II) út í virtina, smellti lokinu og vatnslásnum á, og ruggaði kútnum í smá stund. Kom honum fyrir nærri svaladyrunum, en þar hafði ég mælt hitastigið – um 22°C. Kjörið fyrir gerlana! Fór svo að sofa, sæll og glaður með vel heppnaða suðu.

Í morgun vakti Kolla mig og benti mér á að hitastigið væri líklega orðið heldur hærra þarna frammi. Ég rauk á fætur og sá að hitinn var kominn upp í 27°C, svo ég flutti kútinn inn í svefnherbergið okkar – þar voru aðeins um 19°C. Gerlarnir hoppa og hamast, og borða allan sykurinn af mestu áfergju. Í vatnslásnum má sjá (og heyra) blúbb með sekúndu millibili. Það væsir ekki um gerlagreyin!

Þessi færsla hefur verið lesin 395 sinnum