Vefdagbók Sigurðar

Yfirvinnan í lágmarki, aðeins örfáir tugir ógreiddra stunda það sem af er þessa mánaðar. Ógn erum við Kolla og Nemó fegin. Nemó er nefnilega með eindæmum mikill „pabbastrákur„.

Páskarnir voru sérstakir í ár. Við skötuhjúin hreyfðum hvorki legg né lið, enda Kolla vart í ástandi til þess. Svæsin hálsbólga með tilheyrandi hósta og ólátum hélt okkur á fótum meira eða minna um páskana. Ég berst enn gegn óværunni, og svo virðist sem ég muni sleppa með minniháttar lasleika.

Styttist óðum í sumarfrí. Við hjúin ætlum að vera í fríi allan júní mánuð. Ég ætla að slökkva á vinnusímanum á meðan – það fækkar vinnutengdum símtölum um rúmlega helming. Óráðið er hvað við munum gera af okkur. Ef olíuguðirnir lofa, munum við vonandi skoða ókunnar slóðir á landinu, eða a. m. k. fara eina ferð til Akureyrar.

Nú tel ég mig vita hvers vegna mér gengur svo brösuglega við skriftir. Lífið er orðið svo einstaklega fábrotið, að helsta tilbreytingin er í verkefnum á vinnustaðnum. Það er ekki vitund gaman að skrifa um vinnuna.

Annars er ég virkilega ríkur um þessar mundir. Í bókahillunni á ég fjórar ólesnar bækur, hvorki meira né minna. Það væri ekki samkvæmt sannleikanum að segja þær um andans efni, en afbragðs afþreyingu má finna í þeim engu að síður.

The Cleric Quintett eftir R. A. Salvatore, Equal Rites og Mort (Discworld bókaflokkurinn) eftir Terry Pratchett, sem og þriðja og (vonandi) síðasta bókin um Eragon, þ. e. Brisingr, eftir Christopher Paolini.