Vefdagbók Sigurðar

Lífsmark. Ég þarf að taka mig á. Sakna margs úr bloggheimum, en eflaust sakna mín færri. Áhugavert hvernig viljinn til að deila molum úr daglegu amstri getur glatast eða gleymst. Vissulega virðist lífið ögn tilbreytingarlítið á stundum, en þó líður vart sá dagur að ekki bregði einhverju út af vananum. Ég skal taka mig á!

Í gærkvöld byrjaði ég að sjóða í fallega pottinum mínum. 22 lítra stálpottur, nóg pláss fyrir jólahangikjötið. Lesa meira af „Braggot I„

Ágætt sumarfrí er að baki, og alvara lífsins tekin við á ný. Við Kolla gerðumst útrásarvíkingar á Benidorm í átta daga, og heila viku á Akureyri strax á eftir. Þetta leyfðum við okkur þvert gegn allri skynsemi og áhyggjum yfir magurri buddu. Það var þó vel þess virði.

Mútta verður hjá okkur yfir helgina. Lífinu verður tekið með stökustu ró, og e. t. v. örlítilli grillveislu með kvöldinu. Þannig er vel heppnuð Verslunarmannahelgi í mínum huga.

Nú á ég mér nýtt áhugamál; bjórbruggun. Frumraunina þreytti ég í gærkvöld, og var að fram á nótt. Nú þegar ég lít á kútinn, fyllist ég hamingju og stolti yfir eljusemi gerlanna – þeir eru svo duglegir!

Það væsir ekki um okkur í Fífuselinu. Höfum ofan í okkur og á, og njótum hverrar stundar. Dagbókardraugurinn ákvað að sýna sig ögn í sólinni á þessum ágæta degi, þó ekki væri til annars en að deila örstuttri frásögn af börnum með lesendum.

Ég stóð á svölunum og horfði yfir Vatnsendahæðina, þegar ungur strákur stökk út með fótboltann sinn. Hann hóf þegar að sparka í hann, að vegg bílageymslunnar, af miklum móð. Af svölunum neðan og til hægri við mig barst ilmur og snarkið af grilli nágrannans. Fljótlega bættist við snarkið ung stelpurödd.

„Pabbi, má ég fara út í fótbolta?„
„Jú, það er í lagi. Komdu bara inn þegar ég kalla á þig.„

Andartaki seinna skýst telpan út um útidyrnar. Hún nálgaðist boltastrákinn varfærnislega, og beið með ávarp þar til honum fipaðist við spörkin.

„Hæ! Hvað heitirðu?„
Stráksi leit við í forundran og beið andartak, áður en hann svaraði: „Ágúst„.
„Ágúst,„ sagði þá stelpan. „Ég á afmæli í ágúst.„

Nú sparka þau í boltann til skiptis, hlæja, skríkja og skemmta sér.

Eftir vinnu síðustu daga er ljúft að vera kominn í frí. Í gærkvöld komum við til Akureyrar. Það vakti athygli mína þegar nær dró bæjarmörkunum, hve lítill snjór er hérna miðað við fréttir af Norðurlandinu upp á síðkastið. Glöggt mátti sjá strá og blómstur fyrra sumars stingast upp úr snjónum á túnunum. Ekki skemmdu móttökurnar fyrir í morgun; hér skín sólin og gyllir snæviþakin fjöllin. Logn og blíða. Vonandi endist það þar til við förum aftur suður á föstudaginn langa.